ODBC, DAO, RDO ve ADO Veri Erişim Yöntemlerini ve Veri Erişim Nesnelerini Tanımlamak

home Forumlar Bilgisayar Programlama Dilleri Diğer ODBC, DAO, RDO ve ADO Veri Erişim Yöntemlerini ve Veri Erişim Nesnelerini Tanımlamak

Bu konu 0 yanıt ve 1 izleyen içeriyor ve en son  Yönetici tarafından 3 ay 3 hafta önce tarihinde güncellendi.

1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #6809

    Yönetici
    Yönetici

    Özet. Veri erişim yöntemleri (data access objects), programlama aracılığıyla veritabanı dosyalarına erişmek için kullanılan tekniklerdir. Veri erişim nesneleri (data access object) ise veri tabanlarına erişimi (erişme ve işlem yapma) sağlayan elemanlardır. ODBC (Open Database Connectivity), DAO (Data Access Objects), RDO (Remote Data Objects) ve ADO (ActiveX Data Object) Microsoft şirketinin veri erişimi için geliştirdiği arabirimlerdir (yöntem ve teknoloji).. Geliştirilen bu veri erişim teknikleri daha az katmanla ve daha etkin bir biçimde verilere ulaşmayı amaçlamıştır.

    ODBC sürücüsü ile çok sayıda ilişkisel veritabanına erişim için geliştirilmiş bir arabirimdir. Özellikle DAO, RDO ve ADO gibi nesne-temelli erişimlerde yaygın olarak kullanılır. DAO Microsoft Jet veritabanlarına erişmek için geliştirilmiş ilk nesne-temelli arabirimdir. RDO ODBC verilerine ulaşmak için kullanılan diğer bir arabirimdir. RDO’nun işlevi ODBC üzerinde ilişkisel veritabanlarına bağlanmaktır. ADO veri erişim yöntemi OLE DB’ye arabirim olan bir veri erişim yöntemidir. OLE DB ve ODBC sürücüleri kullanır. ADO, RDO ve DAO’un gelişmiş biçimidir. Web uygulamaları üzerinde yaygın biçimde kullanılır.

    1 Giriş

    Veri tabanlarına erişmek için değişik yollar vardır. Bunlar verilerin yapısı ve kullanımı bakımından farklılık gösterirler. Verilere erişim sağlayan programlama tekniklerine veri erişim yöntemleri (data access methods) denir. Veri erişim yöntemleri (data access objects), programlama aracılığıyla veritabanı dosyalarına erişmek için kullanılan tekniklerdir. Veri erişim nesneleri (data access object) ise veritabanlarına erişimi sağlayan elemanlardır.

    Bu gün uygulamalarda kullandığımız verilerin bir kısmı yerel bir çoğu da uzak veritabanlarından gelirler ya da orda saklanırlar. Bu nedenle diğer veritabanlarındaki verilere erişim ya da istemci/sunucu (client/server) uygulamalar geliştirmek oldukça yaygın bir programlama işlemidir.Yapılan araştırmalar da kullanılan uygulamaların çoğunun dağıtılmış yapıda ve bir çok kullanıcı tarafından kullanıldığını göstermektedir. Veri erişimi içinse çok sayıda arabirim (yöntem, teknoloji) geliştirilmiştir.

    Bunlardan bazıları; Jet/DAO,RDO,ADO’dur. Geliştirilen veri erişim teknikleri daha az katmanla daha etkin bir biçimde verilere ulaşmayı sağlarlar.

    DAO. Microsoft Jet veritabanlarına erişmek için geliştirilmiş ilk nesne-temelli arabirimdir. DAO ayrıca ISAM ve ODBC veritabanlarına erişim içinde kullanılır.

    RDO. (Remote Data Object), ODBC verilerine ulaşmak için kullanılan diğer bir arabirimdir. RDO, Jet ve ISAM veritabanlarına erişim için kullanılmaz. RDO’nun işlevi ODBC üzerinden ilişkisel veritabanlarına bağlanmaktır.

    ADO. (ActiveX Data Object) veri erişim yöntemi OLE DB’ye arabirim olan bir veri erişim yöntemidir.OLE DB ve ODBC sürücülerini kullanır. ADO, RDO ve DAO’nun gelişmiş biçimidir.

    ODBC. ODBC sürücüsü ile çok sayıda ilişkisel veritabanına erişim için geliştirilmiş bir ara birimdir. Özellikle DAO,RDO ve ADO gibi nesne-temelli erişimlerde yaygın olarak kullanılır.

    OLE DB. Alt düzey yeni bir veri erişim yöntemidir. Her hangi bir veritabanı tipi ile kısıtlı değildir.Biçim ya da saklama yöntemine bakılmaksızın bütün veritabanlarına erişim için kullanılır. ODBC’nin gelişmiş biçimidir.

    RDS. (Remote Data Service) ise ADO ile bütünleşik Web verilerine erişmek için kullanılır.

    Yukarda bahsedilen veri erişimi (data access) yöntemleri, programcıları API programlamalarından uzak tutmak için geliştirilmiştir. Programcıların sadece bağlantı kurmak konusunda bilgi sahibi olmaları yeterlidir. Bu bağlantı genellikle yerel ya da uzak veritabanına bağlantı şeklindedir.

    Veri erişim yöntemlerinden bir tanesi olan RDO, ODBC API üzerinde, nesne-temelli bir arabirim olarak geliştirilmiştir.RDO, ODBC API üzerinde bulunan bir nesne katmanıdır. RDO sayesinde API düzeyinde programlamaya gerek duymadan ODBC fonksiyonlarına kolayca ulaşılır.RDO üzerinde kendi data kontrolleri vardır ve 32 bitlik programlama modeli RDO sayesinde kullanıcılar ODBC üzerinden AS/400 veya diğer bilgisayar sistemlerine bağlanabilirler.

    2 Veri Erişim Yöntemleri

     2.1 Yerel Erişim ve Uzak Erişim (Local Access and Remote Access)

     Verilere dosya sistemi aracılığıyla erişiyorsak bu veriler yerel verilerimizdir. Uzak verilerimize ise uygulamanın yanı sıra diğer bir işlem ile ulaşılması gerekir. Bu işlem genellikle DBMS olarak adlandırılır. Bir diğer kavram “client/server” dır. İstemci/sunucu uygulamaların amacı da uzak verilere erişmektir.

    Client/Server sistemde veritabanı motoru (veritabanı işlemlerini düzenleyen kütüphane) merkezi bir server üzerindedir. Bir veritabanı motoru çok sayıda client’e aynı anda hizmet verir. Örneğin SQL Server gibi. Uzak veritabanı ise veritabanı motorunun aynı anda bilgisayarda, sadece verinin farklı bir bilgisayarda olması anlamına gelir.

    2.2 Cursor Tipleri

    Bir veri erişim nesnesinin cursor tipi verilere erişim şeklini belirtmek ve erişim performansını artırmak için kullanılan bir öğedir. Bir veri erişim nesnesi yaratılacağı zaman dört değişik gösterici (cursor) tipinden birisi kullanılabilir.

    Dynamic Cursor:Diğer kullanıcılar tarafından yapılan eklemelerin, değişiklerin ve silmelerin görülmesini sağlar ve veri seti üzerinde yapılacak tüm hareketlere izin verir.

     Keyset Cursor:Diğer kullanıcıların eklediği kayıtların görülmesini engeller. Recordset içindeki her türlü harekete izin verir. Diğer kullanıcıların yaptıkları veri değişiklikleri görülebilir.

    Static Cursor:Belli bir verinin bulunması ya da raporların üretilmesi için kullanılacak veri setinin değişmeyen kopyasını yaratır.Veri nesnesi üzerinde her türlü harekete izin verir. Diğer kullanıcılar tarafından yapılan eklemeler, değişiklikler ve silmeler görünmez.

    Forward-only-Cursor:Sabit göstericiye benzer bir şekilde çalışır. Fakat kayıtlar arasında sadece ileriye doğru hareket etmeye izin verir.

    Bu Cursor tipleri veri nesnesi oluşturulmadan önce ayarlanır.ADO nun default tipi sadece ileri (forward-only-cursor) ‘dur.

    2.3 Zaman Uyumlu ve Uyumsuz İşlem

    Veritabanı işlemlerinde zaman uyumluluk özelliği vardır. Özellikle İstamci/sunucu uygulamalarında bu işlem türleri çok önemlidir. Synchronous (zaman uyumlu) ve

    Asynchronous (zaman uyumsuz)

    Zaman uyumlu işlem sadece bir işlem yerine getirilmesi ve bu arada başka işlemler yapılmaması anlamına gelir. Zaman uyumsuz işlem ise birçok değişiklik işleminin bir kuyruk içinde sırayla yapılmasıdır.

    DAO veritabanı üzerinde çalışılan uygulamalar geliştirmek için kullanılacak olan veri nesnelerini içerir. DAO referanslarının tanımlanmasının ardından veritabanı ve tablolar tanımlanır.RDO ise özellikle uzak veri tabnlarına erişim için kullanılan bir kontroldür. 32-bit uygulamalar tarafından kullanılan RDC, yüksek performans sağlar.

    2.4 ODBC

    ODBC(Open Database Connectivity), yerel yada client/server veritabanlarına erişmek için kullanılan bir yöntemdir.ODBC, Microsoft tarafından geliştirilmiş ve yaygın kabul görmüş bir arabirimdir. Artık evrensel bir standart haline gelmiştir.ODBC bir dizi API (Aplication Programming Interface) fonksiyonu sağlar. ODBC aracılığıyla SQL Server ya da diğer uyumlu birçok sunucuda duran verilere ulaşmak mümkündür.

    ODBC sürücüleri birçok veri tabanına bağlantıyı sağlayan DLL dosyalarıdır. PC ve server’lar üzerindeki bir çok veritabanının değişik biçimleri vardır. Bir ODBC sürücüsünün temel fonksiyonları iletişimi bütün aşamalarıyla sağlamaktır.

    ODBC sürücüsünün temel görevleri:

    • – Veritabanına bağlantıyı sağlar.
    • – SQL deyimlerini hazırlar ve işletir.
    • – Transactions’ları işletir.
    • – Sonuç bilgiyi üretir.
    • – Uygulama hataları hakkında bilgi verir.

     

    ODBC API, Microsoft Jet Database Engine (veritabanı motoruna) alternatif bir veri erişim olanağı sağlar. ODBC arabirimi daha hızlı bir veri erişimi sağlar. ODBC arabirimi aracılığıyla SQL Server veritabanlarına ulaşmanın yanı sıra ISAM veritabanları olarak bilinen (dBASE, FoxPro, vb) bir çok veritabanına erişim sağlanır.

     

    ODBC Bağlantıları:

    • – DAO/DC
    • – RDO/RDC
    • – ODBC direct
    • – ADO/ADODC

    ODBC veritabanları:

    • – Microsoft SQL Server
    • – SYBASE SQL Server
    • – Oracle Server

    ODBC Mimarisi. ODBC mimarisi dört bileşenden oluşur.Bu bileşenler:

    Uygulama: ODBC fonksiyonlarını çağırarak onları SQL deyimlerine gönderir ve sonuçları elde eder.

    Sürücü Yöneticisi: (Driver Manager):Bir uygulama yerine sürücüleri yükler.

    Sürücü (Driver): ODBC fonksiyon çağırmalarını işler. SQL deyimlerini belli verilere yönlendirir.

    Veri Kaynağı: Kullanıcının erişeceği veridir.

    Şekil.1. ODBC Uygulaması temel mimarisi

    Sürücü yöneticisinin görevi ise bir DLL program (kütüphane programı) gibi çalışmaktır. Ana görevi ODBC sürücüsünü yüklemektir. Bunun dışında sürücü yöneticisi ODBC fonksiyon çağırmalarını uygulamadan sürücüye aktarır. Hata ve durum kontrollerini yapar.

    ODBC’de iki temel sürücü tipi vardır.

    • – Tek katlı (single tier)
    • – Çok katlı (multiple tier)

    Tek katlı sürücüler hem ODBC çağırılarını hem de SQL deyimlerini işlerler. Çok katlı sürücüler ise; sürücü ODBC çağrısını işler ve SQL deyimini veri kaynağına aktarır. Tek katlı sürücüler SQL olmayan veritabnları için kullanılır. Veritabanı dosyası doğrudan sürücü tarafından işlenir.

    Çok katlı sürücülerde ise; sürücü hizmet birimine (server) gönderir. İstek SQL ya da özel veritabanı biçiminde olabilir. Çok katlı sürücü kullanımı iki çeşit yapılır. İki katlı sürücüler ve üç katlı sürücüler.

    ODBC Verisine Erişim. Bir ODBC veritabanına bağlanmak için aşağıdaki bilgiler gerekir:

    • – Kaynak verinin adı
    • – Sürücü ve diğer ilgili yazılım
    • – Time-out değeri

    Sürücüler yüklenmesi gerekli olan DLL’lerdir. Time-out değeri ise Login Timeout değeri ile ODBC hizmet biriminden gelen yanıtın bekleyeceği süreyi belirler. Query Timeout değeri ise sorgunun tamamlanması sırasında belirler.

    DSN. DSN (Data Source Name), ODBC veri kaynağını kullanmak için bir anahtardır. ODBC veri kaynakları değişik türdedir.

    1. System DSN: Sistem DSN Windows NT de kullanılır. Bütün uygulamalar ve servisler ona ulaşabilir.
    2. File DSN: DSN bilgisini bir text dosya içinde saklar (INI dosya). Bu dosya veritabanı sürücüsü ve yeri hakkında bilgi içerir. File DSN bir makinaya özel değildir. Herhangi bir network sürücüsü üzerinde de olabilir.
    3. User DSN: Belli bir user profile için kullanılabilir. DSN bilgsi local bilgisayarın registry’sinde saklanır.

    ODBC API. Yaklaşık 60 fonksiyon üzerine kurulmuştur. Nesneler yerine “handles” lar kullanılır. ODBC API uygulaması RDO uygulamasından daha alt katmandadır, ancak bir çok işlemin daha hızlı yapılmasını sağlar.

    2.5 DAO ve Jet

    Data Access Object, ODBC API üzerinde bir üst katmandır. DAO’nun, Jet’in SQL özellilleri vardır. DAO’nun temel üstünlüğü Data Control üzerinde çok sayıda işlem yapabilmesidir.

    DAO ve Jet aynı şeyler değildir. Ancak yakın bir biçimde birbirine bağlıdırlar. DAO bir veri erişim tekniği olduğu için doğrudan kullanılır. Ancak Jet’I doğrudan kullanmak mümkün değildir. Buradan DAO’un Jet’e erişmek için kullanılan bir erişim yöntemi olduğunu söyleye biliriz. Jet ve DAO özellikle ODBC veri katnaklarına erişim bakımından farklılıklar gösterirler. Bu farklılıklar özellikle performans açsından önemlidir.

    Jet Microsoft database programlarında yerleşik olarak bulunur. Jet sayesinde ISAM dosyalarına ve ODBC veri kaynaklarına erişilir. Jet ve ODBC sayesinde şu işlemleri yapmak mümkün olmaktadır:

    • – Veritabanlarına doğrudan erişim.
    • – SQL Passthrough (sadece snapshot’larda)
    • – Cache Recordset’ler sadece dynaset’lere) oluşturma
    • – Attached tablolar (dinamik) oluşturma

    DAO Nesne Modeli. DAO veri erişim yönteminde iki nesne modeli vardır. Birincisi Jet aracılığıyla verilere erişimdir. Bu yöntem ile Jet veritabanlarına, Jet-temelli ODBC veritabanlarına ve diğer bir formattaki ISAM (Paradox , Lotus gibi) veri kaynaklarına erişilebilir. Diğer yöntem ise ODBC aracılığıyla verilere erişmdir. Bu modelde Jet veritabanı motoru kullanılmadan ODBC aracılığıyla veritabanlarına ulaşır. Bu yöntemede ODBCDirect de denir.

    Jet Data Control. DAO üzerinde bulunan Jet Data Control, verilere kolayca ulaşımı sağlar. Bu işlem için aşağıdaki özellikleri düzenlemek yeterlidir.

    • – DatabaseName özelliği
    • – RecordSource özelliği
    • – ResultSet özelliği

    Bu yöntem çok kolaydır ama bir çok veritabanına erişim için hızlı değildir. DAO veri erişiminin daha etkin biçimde yapılmasını sağlar.

    Veritabanının açılmasının ardından işlenecek veriler yaratılır. DAO yönteminde Dynaset ya da Snapshot olarak iki tip veri yaratılır. Dyneset dinamik veri yapısını gösterir. Verilerde değişiklik yapmak ve veritabanına yazmak mümkündür. Sanapshot veri setleri ise verinin bir anlık görüntüsüdür. Asıl veri kaynağı üzerinde değişikliğe izin vermez.

    Bir Recordset (kayıt seti) yaratıldığında veritabanında yer alan bütün tablolara ya da birçok tablodan gelen bir veri setine ulaşabilir.

    Recordset tipleri;

    Table : Bir tablo içindeki kayıtları temsil eder.

    Dynaset: Bir veritabanındaki bir yada daha çok tabloda yer alan kayıt ve alanı temsil eder.

    Snapshot: Bir ya da daha çok tablodan gelen read-only kayıtları temsil eder.

    Tablo, veritabanında yer alan tabloya doğrudan bağlıdır. Tablo veri tipini kullanmanın çok sayıda üstünlüğü vardır:

    • – İndeks kullanılabilir ya da yaratılabilir.
    • – Belli bir kaydın bulunması sağlanır.
    • – Aynı anda bir çok uygulama ve kullanıcı tarafından tapılan değişiklikler anında tabloya sansır.

    Bunun yanı sıra tablo veri tipi kullanmanın zayıf tarafları da vardır. Belli bir kritere sahip olan kayıtların görünmesi için filtre konulamaz. Dynaset ise bir veritabanından; bir yada daha çok çok tablodan belli kriterlere göre seçilebilirler. Dynaset’ler güncellenebilir kayıt setleridir. Bu nedenle yapılan değişiklikler veritabanında güncellenirler.

    Dynaset’leri kullanmanın çok sayıda üstünlükleri vardır:

    • – Bir çok tablodan veri almayı sağlar.
    • – Belli bir kritere uyan bütün kayıtlar elde edilebilir.
    • – Filtreleme ve sıralama düzeni verilebilir.

    Bununla birlikte Dynaset’ler indekslenemezler ve yapılan değişiklikleri de güncellemezler. Bu nedenle Dynaset’’er refresh edilmelidirler.

    Sanpshot veri seti ise, verinin sadece bir görüntüsüdür. Snapshot’lar Dynaset’lere benzerler ancak güncelleştirelemezler. Snapshot’lar genellikle veri elde edildikten sonra veritabanında oluşan değişikliklerden haberdar olmasına gereksinim duyulmadığında kullanılır. Snapshotlar bir çok tabloda oluşturulabilirler. Üzerlerinde arama yapılabilir. Ayrıca üzerinde hareket edilebilir.

    DAO araclığıyla bir veri tabanı uygulaması; veri dosyaları yaratır, işler ya da çok sayıda bilinen formatlı veritabanlarına ulaşılabilir. Uygulamanın içerdiği bölümler;

    • – Kullanıcı arabirimi
    • – Veritabanı Motoru
    • – Verileri saklamak ve işlemek

    Veritabanı uygulamasınında kullanıcı arabirimi ile veritabanı düzenlendikten sonra , veritabanı motoru DLL olarak eklenir

    Nesne Hiyerarşisi. DAO da nesne hiyerarşisi bir nesnenin diğer bir nesneyi içermesi anlamına gelir. Nesneleri içeren nesneye “collection” denir. DAO hiyerarşik bir nesne modeline sahiptir.

    Şekil.2. DAO Nesneleri

    2.6 RDO

    RDO (Remote Data Object) hızlı bir client/server uygulamarı için kullanılır. Veri tabanı işlemlerini kolayca yapmanın yanında, ODBC ilede çalır. RDC kullanarak veri işlemleri kolaylaştırılabilir.RDO, ODBC üzerinde ince bir katmandır. Sadece Microsoft uygulamalarında çalışır. İlişkisel veri tabanlarına erişimde DAO’dan daha hızlıdır. RDO birçok açıdan Jet’e çok benzer. RDO’da SQL deyimlerinin kullanılabilir. RDO zaman uyumlu ve uyumsuzda çalışabilir.

    RDO’nun üstünlükleri. RDO, DAO kadar güçlü olmasıyla birlikte daha kolay veri erişimi sağlar. RDO, DAO ve Jet gibi veri-bağlı (date-bound) yöntemleridir. ODBC ye bağlı denetimleri içermez, kullanıcılar kendi erişimlerini kodlarlar.

    DAO bir ISAM veritabanı olarak tasarlanmıştır ve veri tabanı motoruna sahip değildir. Ancak SQL server gibi ODBC veri kaynakları kendi veri motorlarına sahiptirler. RDO, ODBC veri kaynakları için tasarlanmıştır. Bu nedenle bir veri tabanı motoru içermez. Bu nedenle RDO daha az sistem kaynağına gereksinim duyar ve DAO dan daha etkindir.

    RDO’nun kullanımı RDC(Remote Data Control) ile yapılır.RDC, RDO üzerinde çalışarak verilere erişimi sağlar.

    Veri erişiminde üç önemli kavramı vardır.

    • – Cursor type (işlem tipi)
    • – Dataset type (veri seti tipi)
    • – Lock type (kilitleme tipi)

    Cursor tipleri veri üzerindeki işlemleri sağlar. Cursor tipleri client ve server tarafında olmak üzere veri yöntemini ikiye ayırır.

    Dataset tipi uzak verilere erişimde önemlidir. Dinamik veri setinde kayıt değişikliğine izin verirler.

    Kilitleme tipleri ise veri setlerinin güncellenmesinde kullanılır.

    RDO için iki seçenek vardır.Pessimistic (kötümser) ve Optimistic (iyimser).

    Kötümser kilitleme tipinde bir kullanıcının verilerini diğer kullanıcılara yasaklar. İyimserde bütün kullanıcılara açıktır.

    RDO’nun Zayıf Yönleri. Sadece 32-bit uygulamalar için geliştirilmiştir, ODBC sürücüsünü tanımlanması gerekir, ODBC API kadar hızlı değildir.

    2.7 ADO

    ADO (ActiveX Data Objects) client uygulamaların server veritabanlarına erişmesini ve veri işlemesini sağlar. Özellikle Web uygulamalarında ve client/server uygulamaları geliştirmekte kullanılan ADO, OLE DB yada başka bir providerı da kullanabilir. ADO’nun ana amacı, hiyerarşik olmayan, kolay kullanım, veri kaynaklarının esnekliği, daha iyi performans sağlamanın yanı sıra daha az sistem kaynağına gereksinim duymaktır. ADO’un client/server ve Web uygulaması geliştirmek için getirdiği yeni özelliklerden bazıları şunlardır:

    • – Düz ve basit nesne modelidir. Bu özellik program geliştiricilerinin özellikle karmaşık nesnelerin kullanması gerektiğinde daha verimli çalışmasını sağlar.
    • – Bağımsız-yaratılan nesneler. DAO ve RDO’da olduğu gibi hiyerarşik bir gösterimin aksine ADO nesneleri bağımsız (tek başına) yaratılır. Örneğin, tanımlamak ve açmak yerine nesnenin sadece tanımlanması yeterlidir.
    • – Client-tarafından kullanılabilecek cursor kütüphanesine sahiptir. Seek, Find ve Sort metotlarını destekler. Program geliştiriciler kendi yerel cursorlarını geliştirebilirler.
    • – Stored procedure’ları giriş ve çıkış parametreleriyle destekler.

    ADO nesne modelinde yedi nesne vardır. ADO nesneleri birçok yönden RDO nesnelerine benzer. Ancak ADO nesneleri daha düz bir yapıya sahiptirler ve hiyerarşi dışında da oluşturulabilir.

    ADO Nesneleri

    Connection Data providerı hakkında bilgi verir. Diğer bir değişle Connetion nesnesi kimin bağlandığı ve hangi veri kaynağının kullanıldığı hakkında bilgi saklar.

    Errors   Provider tarafından iletilen hata mesajını ve koşulu hakkında bilgi içerir.

    Properties Nesnenin provider tarafından tanımlanan özelliklerini içerir. ADO nesneleri dinamik ve yerleşik (built-in) özelliklere sahiptir. Dinamik özellikleri veri providerı tarafından yanımlanır ve ADO nenesinin Properties kolleksiyonunda görülürler.

    Command Command nesnesi query (sorgu) tanımının saklanması için kullanılır. Bir sorgunun birçok kere uygulamasında çok yararlı bir nesnedir. Genellikle parametrelerle kullanılır. Command nesnesi query hakkında bilgi sağlar; SQL cümlesi, stored procedure adı, tablo adı yada komut metni gibi parametreleri içerir.

    Parameters Parametreli Command nesnesi için bir parametreyi bekletir.

    Recordset Bir query sonucu dönen bir ya da daha fazla kayıdı gösterir. Bir kayıtseti bir bağlantı yaratmadan da seçilebilir. Ancak önce bağlantı yaratılırsa; o bağlantıya göre bir çok recordset yaratılabilir.

    ADO nesneleri bir veri sağlayıcı aracılıyla (data provider) SQL ve SQL olmayan (non-SQL) verilere erişim sağlar. DAO ve RDO’nun aksine nesneleri yaratmak için belli bir hiyerarşi izlemeye gerek yoktur. Çünkü ADO nesneleri bağımsız olarak da kullanılabilir.

    ADO Veri Erişim Yöntemi. Uygulamalara baktığımızda çoğunluğunun veritabanı uygulaması olduğunu görürüz. Microsoft ADO veri erişim yöntemini bir yenilik olarak getirmiştir. Microsoft ADO, ADO Data Control (ADODC) ile birlikte kullanılarak çok a kod ile veri tabanı geliştirmeyi sağlar. Özellikle ADO ile küçük uygulamalarda, interaktif veritabanı geliştirilebilir.ADO’nun sahip olduğu nesnelerle bir veri sağlayıcı (OLEDB) üzerinden verilere ulaşım sağlanır. ADO aracılığıyla bir veritabanına ulaşmak için ODBC bağlantısı (DSN) de kullanılabilir.

    ADO (Active Data Objects) Temelleri. ADO, bir veri sağlayıcı (data provider) aracılığıyla yerel ya da uzak veritabanlarına erişmeye sağlayan bir veri erişim yöntemidir (mimari). ADO hiyerarşik olmayan ve bağımsız olarak kullanılan nesneleriyle verilere kolayca ulaşmayı sağlar.

    ADO’nun bellek gereksinimi azdır. Hızlı biçimde çalışarak veritabanı uygulamalarının daha etkin bir biçimde gerçekleşmesini sağlar. DAO ve RDO veri erişim yöntemlerinin yerine geçen gelişmiş bir teknoloji olan ADO, daha kolay ve anlaşılabilir nesnelerle veritabanı işlemlerini sadeleştirir.

    ADO, istemci/sunucu ve web tabanlı uygulamalar geliştirmek için bir çok özelliğe sahiptir. ADO veri erişim mimarisinin özellikleri:

    • – İstemci/sunucu uygulama geliştirmeyi kolaylaştırır.
    • – Hiyerarşik olmayan nesne modeli.
    • – Bağımsız yaratılan nesneler.
    • – Küme halinde (Batch) güncelleme. (toplu işlem).

    DAO ve RDO, ODBC ve Jet “data provider”larını kullanırlar. ADO ise verileri OLEDB aracılığıyla sağlar. Diğer bir deyişle ADO için “data provider” OLE DB dir.

    OLE DB. OLE DB, ilişkisel ve ilişkisel olmayan veri kaynaklarına erişimde kullanılan hızlı bir arabirimdir. Daha az bellek ve disk alanı harcar. OLE DB veri sağlayıcısı ODBC’ye göre daha fazla veri tipine erişimi sağlar. Bunlar elektronik posta, dosya sistemi, text ve grafik gibi verilerdir. OLE DB bir provider (sağlayıcı) dır. OLE DB aracılıyla sağlanan metot ve arabirimlere ulaşan yazılımlara ise Consumer (alıcı) denir.

    ADO Nesneleri. ADO veri erişim sistemi oldukça basit bir nesne modeline sahiptir. Bu modelde bir çok nesne seçimli olarak (birlikte) ya da bağımsız olarak kullanılabilir.

    Şekil.3. ADO Nesneleri

    Şekil.4. Ado ve diğer veri erişim yöntemlerinin mimari olarak karşılaştırılması

    3 Sonuç

    RDO gelişmemiş erken bir veri tabanı arabirimidir ve eski microsoft ISAM veri tabanlarına ulaşmak için kullanılır. Gelişen veritabanı teknolojilerine yanıt vermek ve client/server uygulamalarına geçiş için ve daha etkin bir kullanım için DAO geliştirilmiştir. ADO bu gün web üzerindeki veritabanı uygulamalarında oldukça sık kullanılmaktadır ve microsoft uygulamalarında RDO ve DAO’nun yerini almıştır. Gelişen istekler ADO ile daha modüler bir obje yapısınıda beraber getirmiştir. İnternetin yayılması ve Microsoft uygulamalarının dünyadaki pazar payı düşünüldüğünde kullanımının ve yeni versiyonlarının artması beklenmaktedir. Piyasadaki bir çok farklı ve daha verimli veritabanlarının bulunmasına rağmen microsoftun desteği bu ürünlerin gelişmesini sağlamıştır.

    Kaynaklar

    1. Çubukçu, F.,(1999), Visual Basic 6 Başvuru Kılavuzu, Alfa Yayınevi
    2. Çubukçu, F.,(1996), Microsoft Access 7.0, Alfa
    3. Microsoft, (1998), Upgrading Microsoft Visual Basic 6.0
    4. Microsoft, (1998), MSDN Setleri
    5. Microsoft, (1997), Mastering Microsoft Visual Basic 5.0
    6. http://www.microsoft.com
    7. ftp://ftp.bordata.com.tr
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)

Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.