1. Giriş

Mevcut transmisyon sistemlerinde bakır kullanımından dolayı meydana gelen sınırlamalar optik teknolojinin uygulanması ile aşılmaya çalışmaktadır. Optik teknoloji günümüzde güvenirliliğini kanıtlamanın yanında ekonomik olduğunu da ispatlamıştır. Ayrıca bu iki üstünlüğün yanında yeni haberleşme ağı seçenekleri ve anahtarlama teknikleri de sunmaktadır. Yazıda bu uygulamalar anlatılırken transmisyon planlamasında önemli bir faktör olan güç marjı da gözönüne alınmış ve optik uygulamalar üzerindeki olası kısıtlamalar değerlendirilmiştir.

DSL ( Digital Subscriber Line ) diğer adlandırılmasıyla, Uzak erişimin geleceği ( The Future of Remote Access ); Lokal bolgede Telekom Santrali ile kullanıcı arasında Telefon için çekili alt yapıda kullanılan, bir çift bakır tel üzerinden, yüksek hızlı veri ( data ) ve ses ( voice ) iletişimini aynı anda sağlayabilen, 1997' nin ikinci yarısında kullanıma sunulan bir veri iletişim teknolojisidir. Sözkonusu tel uzunluğuna bağlı olmak üzere çeşitli tipleri bulunmakta olup, bunlar;

ISDN

Bütünleşik servisler sayısal ağı şeklinde Türkçeleştirilebilecek olan ISDN (Integrated Services Digital Network), her ne kadar bugüne kadar hakkında fazla birşey duymasak ta, aslında erken 80’li yıllardan bugüne dek tartışılan bir konudur. ISDN en basit tanımı ile, var olan telefon ağı üzerinden ses ve ses dışı iletişim servislerinin aynı sayısal sistem üzerinden iletilmesini sağlayan bir ağdır. ISDN, kullanıcıya aynı hat üzerinden 2 tane saf 64 kbps ve 1 tane 16 kbps lik sayısal kanal sunar. Bu, iki anlama gelebilir, isteyen bir kanaldan telefon görüşmesi yaparken bir kanaldan serbest 64 kbps veri (örneğin internet) bağlantı yapar, hız meraklıları ise iki kanalı da veri için kullanır ve 128 kbps lik klasik modemlerin asla ulaşamayacağı bir hıza erişebilir. (Not: Bu kanal 2B+D olarak adlandırılır ve aslında ISDN’in sadece bir yönünü oluşturur)