ÖZET

Bu çalışma durgun veya akmakta olan sıvıların ısıtılmasında kullanılmakta olan rezistanslı ısıtma yöntemine alternatif olarak geliştirilen indüksiyonla sıvı ısıtma yöntemiyle ilgili bugüne kadar yapılmış ve yapılmakta olan çalışmaların gözden geçirildiği bir çalışmadır. Bu çalışmada; daha güvenli, daha hızlı ve daha verimli bir ısıtma yapabilmek amacıyla geliştirilmeye çalışılan indüksiyonla sıvı ısıtma yönteminin temel prensipleri ve bugüne kadar geliştirilen çeşitli indüksiyonlu ısıtma teknikleri ele alınmış, ve bu tekniklerle gerçekleştirilen sistemlerden alınan sonuçlar incelenerek yorumlanmış, ve yakın gelecekte alternatif bir ısıtma yöntemi olarak kullanılıp kullanılamayacağı konusu incelenmiştir.

Mahal içi tipi iklimlendirme ünitelerinin fiziksel ve kapasite açısından küçük olanları genelde fan-coil ünite olarak adlandırılır. İç tip ünitelerden en büyük farklılıkları; kolay ve dekoratif monte edilebilmeleri yanısıra karışım veya taze hava damper kontrolunun olmayışıdır.

Sistem ; ısıtıcı ve soğutucu serpantin, taze hava, egzost ve karışım havası damperleri, nemlendirici ünite ile aspiratör ve vantilatör den oluşmaktadır. Sistem Karışım Havalı ısıtıcı ve soğutucu ünitesi bulunan klima santralidir. Santral merkezi olarak hizmet ettiği mahalleri havalandırmak ve sıcaklık ile nemini konfor şartlarına ulaştırmak için hizmet verecektir.

AÇIK PROTOKOLLERİN TARİHÇESİ

Mikroişlemci tabanlı doğrudan sayısal kontrollü (DDC-Direct Digital Control) sistemlerin pazarda ilk belirmeye başladığı dönem 1980’lerin başlarına denk gelir. Bu teknolojinin bina endüstrisinde öncü ve başarılı olduğu uygulama alanlarının başında Isıtma-Havalandırma ve Klima (HVAC) sistemleri gelmiştir. Elektronik ve pnömatik kontrol sistemleriyle kıyaslandığında daha hassas kontrol ve uygulamada sağladığı geniş esneklik potansiyeliyle, bir yandan konfor seviyesini yükseltirken diğer yandan enerji maliyetlerini düşürmesi, DDC sistemlerin kabul görmesini ve yaygınlaşmasını kolaylaştırmış, kendi başına iş gören HVAC, aydınlatma, güvenlik, yangın algılama, söndürme ve asansör gibi sistemlerin birbirleriyle iletişim ve etkileşim içerisine girmesini sağlayan bu kontrol ağı, "akıllı bina" kavramını hayatımıza sokmuştur.

Giriş

Bina otomasyon sistemleri ilk olarak seksenli yılların baslarinda kullanilmaya başladi. Türkiye'deki ilk uygulama benim bildiğim kadarıyla 1984'de Yeşilköy Havalimanı, ama bu sistem de esasen yalnızca izlemeye yönelik bir sistemdi, aktif kontrol fonksiyonları yoktu. Tabii o zamanlar PC'ler bile yoktu, merkezi bilgisayar olarak "mainframe" dediğimiz neredeyse buzdolabı büyüklüğünde ana bilgisayarlar kullanılıyordu.

YANGIN TARİHÇESİ HAKKINDA BİLGİ

Acil durumlarda kullanılan madeni çanlardan sonra ilk elektrikli zil 1891'de ABD'de üretilmiştir. İlk alarm butonu 1900'de, ilk elektrikli siren de 1914 yılında üretilmiştir. Klasik yangın algılama ve uyarı sistemleri ise 1930'lu yıllarda, binalara ve fabrikalara kurulmaya başlamıştır. 1936'da ilk cam kırma tip alarm butonu, 1970'de sıcaklık detektörleri, 1976'da ise iyonizasyon duman detektörleri üretilmiştir. Mikroişlemcilerin 1980'li yıllarda büyük bir gelişme göstermesinden sonra adreslenebilir yangın algılama ve uyarı sistemleri geliştirilmiştir.

Görüntüleme Sistemleri

CCTV Nedir ?

CCTV Kapalı Devre Televizyon Sistemi demektir.Televizyon sisteminden farkı bir merkezden açık ve geniş kullanıcı kitlesine yayın yapmak yerine lokal bir alan içinde görüntü izleme sistemlerinin genel adıdır. Bu metin genel olarak CCTV ekiplarının nelerden oluştuğu ve kullanım yerleri hakkında bilgi verecektir.

Tüm CCTV sistemlerinin ortak özellikleri şunlardır

Hayalinizdeki ev deniz manzaralı, geniş ve ferah ise teknolojinin gerisinde kaldınız demektir. Artık sizin yerinize düşünen, karar veren, sizi koruyan evler yapılmakta. Ömrümüzün yarısından fazlasını geçirdiğimiz evlerimiz, teknolojinin gelişmesiyle çağ atlamıştır. Eskisi gibi camdan “kim o!” diye bağırmak, kapı deliğinden kim gelmiş diye bakmak, evi temizlemek, hatta akşam olduğunda perdeleri kapatmak bile akıllı evler sayesinde tarih oldu.

1. GİRİŞ

21. Yüzyılda "çevreye zarar vermeyen verimli enerji üretimi" önemli AR-GE konularından biri olmaya devem edecektir.

Atmosferdeki CO2 oranı ile diğer zararlı sera gazları ve partiküler madde oranları giderek artmaktadır.